Edycja

Modyfikacje i szybkie wprowadzanie zmian w kodzie programu NC

Autouzupełnianie i pomoc kontekstowa
NC Project - Autouzupełnianie i pomoc kontekstowa

Wprowadzanie funkcji przygotowawczych i pomocniczych uruchamia dymki z podpowiedziami dopuszczalnych adresów oraz pomocą wyjaśniająca znaczenie funkcji. Zatwierdzenie składni wprowadza do bloku wybrane adresy/osie, dla których wystarczy dodać współrzędne przemieszczenia narzędzia.

Ponowna numeracja bloków programu NC
NC Project - Ponowna numeracja bloków programu NC

Możliwość ponownej numeracji dla wybranego fragmentu programu lub jego całości według przyjętych kryteriów. Do dyspozycji są między innymi takie opcje jak interwał, częstotliwość, znak numeracji bloku czy format. Dostępna jest także opcja wyłączenia numeracji dla bloków z komentarzem oraz jeśli zajdzie taka potrzeba usunięcia numerów z wszystkich linii programu.

Edycja znaków i bloków programu NC
NC Project - Edycja znaków i bloków programu NC

Program posiada szereg opcji umożliwiających edycje wybranych znaków i bloków programu pozwalając na dostosowanie składni i budowy programu do wymagań sterownika obrabiarki. Opcje takie jak powtarzanie wybranych bloków, usuwanie spacji, zamiana na małe i duże litery czy formatowanie dokumentu to tylko niektóre z dostępnych funkcji, jakie można wykorzystać. Ponadto program posiada możliwość zwijania fragmentów programu, umieszczając go w klamry komentarza, tak aby zmniejszyć wizualnie jego objętość i ułatwić użytkownikowi edycję.

Zero programu
NC Project - Zero programu

Zabazowana względem środka stołu lub uchwytu samocentrującego pozycja początku obróbki umożliwia kontrolę krańcówek obrabiarki i na bieżąco informować o ich przekroczeniu. Dynamicznie zmieniające swą pozycję suwaki informują o aktualnej pozycji narzędzia względem zakresów pracy maszyny. Każde wyjście poza zakres sygnalizowane jest błędem programu z zaznaczeniem odpowiedniej osi oraz wartości przekroczenia. Weryfikacja może odbywać się w trybie blok po bloku lub na końcu programu.

Obrót wokół osi
NC Project - Obrót wokół osi

Automatyczna zamiana indeksów osi względem przyjętej osi obrotowej. Program dokonuje automatycznej rotacji o wartości 90, 180 i 270 stopni w jednej z trzech osi głównych XYZ. Opcja przydatna dla wszystkich nietypowych obrabiarek z odmiennym niż standardowy układ współrzędnych lub dla maszyn z indeksowanymi osiami.

Szybkie wprowadzanie współrzędnych
NC Project - Szybkie wprowadzanie współrzędnych

Specjalne okno do obsługi samą klawiaturą standardową lub numeryczną służące do wprowadzania współrzędnych osi XYZ. Wciśnięcie klawisza ENTER przenosi kursor do następnego pola bez konieczności użycia klawisza TAB. W dole okna wyświetlany jest podgląd wprowadzonego bloku, a akceptacja współrzędnej Z dodaje blok do programu. Dla liczb całkowitych kropka dziesiętna jest dopisywana automatycznie.

Podział pliku
NC Project - Podział pliku NC

Programista potrzebujący dokonać podziału pliku NC np. zmieniając zużyte narzędzie, wykonać pomiar kontrolny czy inne czynności obsługowe ma do dyspozycji kilka metod. Są to między innymi czas obróbki, droga narzędzia, liczba bloków. Każdy dzielony plik może posiadać ruch wycofania na bezpieczną płaszczyznę, a podział może zostać wykonany tylko w trakcie ruchu szybkiego.

Biblioteka bloków
NC Project - Biblioteka bloków NC

Każda często powtarzana sekwencja programu może zostać zapisana do biblioteki, zwiększając szybkość pisania i edycji programów NC. Eliminuje to żmudne powtarzanie tych samych kroków i zmniejsza ryzyko pomyłki. Do dyspozycji programisty jest kilkadziesiąt standardowych predefiniowanych bloków z kategorii cykli wiertarskich, frezarskich czy tokarskich. Użytkownik może zapisywać niezliczoną ilość własnych sekwencji programu oraz uzupełniać je o opisy zastosowanych w nich funkcji i parametrów.

Edytor M-kodów
NC Project - Edytor M-kodów

Okno dialogowe segregujące i opisujące stosowane na prawdziwej obrabiarce funkcje pomocnicze. Wszystkie M-kody mogą być podzielone na grupy, kontrolując w ten sposób ich unikalność w blokach programu. Użytkownik może tworzyć dowolną liczbę grup dla funkcji i przypisywać im ich znaczenie tworząc własną bazę wiedzy.